22
ოქტობმერი, 2020
, ხუთშაბათი
(ძვ. სტილით 09
ოქტობმერი)
![](/files/images/skin/publications_arr_left.gif)
მოციქულისა 12-თაგანისა იაკობ ალფესისა, მოციქულ მათე მახარებელის ძმისა (†1); ღირსთა: ანდრონიკესი და ცოლისა მისისა ათანასიასი. #mp_thoughts p {color: #232323; font-size: 18px; line-height: 25px;} სწავლება იმის შესახებ, რომ მხოლოდ უგუნურნი უარყოფენ ღმერთსთქუა უგუნურმა თავის გულში: არ არის ღმერთი. გაირყვნენ, სისაძაგლე ჩაიდინეს (ფს. 13:1)გონება ასაზრდოებს ადამიანის მთელ არსებას. იგი ურჩევს, იგი კარნახობს, იგი ხელმძღვანელობს. სულიცა და სხეულიც გონებით იმართება. თუ გონება მართალია ღვთის წინაშე, ადამიანიც მართალია, თუ გონება არ არის მართალი ღვთის წინაშე, არც ადამიანი არ არის მართალი. თუ ვინმე, უბრალოდ, გაიფიქრებს: „არ არის ღმერთი“, ეს მაშინვე აისახება მის საქმეებზე. ჯერ ჩნდება ბოროტი აზრები და შემდგომ მას მოჰყვება ბოროტი საქმეები. ხედავთ, რა კარგად იცნობს წინასწარმეტყველი ადამიანის ბუნებას? იგი ჯერ მიზეზს აღნიშნავს და შემდეგ შედეგზე მიუთითებს. ბოროტი აზრები აუცილებლად იწვევს ბოროტ საქმეებს. ამიტომ, ძმებო, ნუ დაუჯერებთ მათ, ვინც ამბობს: „მე არ მრწამს ღმერთი, მაგრამ ვაკეთებ სიკეთეს“. ის, ვისაც არ სწამს ღმერთი, მან არ იცის რა არის სიკეთე და არ შეუძლია განასხვაოს სიკეთე და ბოროტება ერთმანეთისგან. ურწმუნოებით ადამიანი შორდება მთავარ სიკეთეს და ყოველგვარი სიკეთის წყაროს. ყურადღებით შეხედეთ და დაინახავთ, რომ ურწმუნოთა საქმეები საზიზღარი და საძაგელია: ისინი საძაგელია იმის გამო, რომ უკეთური, უსარგებლო და წარმავალია. ისინი საძაგელია იმიტომ, რომ ცოცხალი ღმერთის ნების წინააღმდეგი არიან. ურწმუნოს არ შეუძლია განასხვაოს სიკეთე და ბოროტება, რადგან მხოლოდ ღვთის რჯულის შუქზე შეიძლება განვსაზღვროთ რა არის სიკეთე და რა არის ბოროტება. თუმცა არიან ისეთებიც, რომლებიც ბაგით ამბობენ, რომ სწამთ ღმერთი, მაგრამ საძაგელ და საზიზღარ საქმეებს სჩადიან, ბაგით აღიარებენ და საქმით უარყოფენ. სიტყვიერად ღვთის აღიარება კარგია, მაგრამ არასაკმარისი: საჭიროა გულით აღიარება და საქმით დამტკიცება. ხდება ისეც, რომ ადამიანს გულითაც სწამს და ბაგეებითაც აღიარებს ღმერთს, მაგრამ მაინც სცოდავს. ეს სუსტი ნებელობისა და ეშმაკის ისრების გამო ხდება. ასეთმა უნდა მოინანიოს, თანაც მაშინვე და მიეტევება. სინანული მაცხოვნებელია ურწმუნოსთვის და მით უმეტეს – მორწმუნისთვის. სანამ ადამიანი წუთისოფელში იმყოფება, მას აქვს დრო სინანულისათვის, მაგრამ ვინ არის დარწმუნებული, რომ ეს დრო ამაღამ არ ამოიწურება? ამიტომ სინანულის გადადება სრული უგნურობაა. ჰოი, ყოვლადსახიერო უფალო , იესო ქრისტე, ძეო ღვთისაო, დაგვეხმარე ჩვენ მოვინანიოთ ისე, როგორც გვეხმარები, რომ ვისუნთქოთ. ქება და დიდება შენდა უკუნისამდე. ამინ. წმიდა ნიკოლოზ სერბი